'' Kuğu kuğusundan ayrı düşende , güneş bile gözüne kapkara bir leke görünür. ''
dedi Begimay .
Cengiz Aytmatov 2un bütün dünyada geniş yankılar uyandıran bu romanı , yürek paralayan , tüyler ürperten bir haykırıştır. Fakat umutsuz bir çırpınış değil , tutsaklığa , baskılara ve sürgünlere karşı umudu hep diri tutan bir meydan okuyuştur.
Yedigey , 2. Dünya Savaşı'ndan döndükten sonra Kazak topraklarına döner ve Boranlı istasyonunda çalışmaya başlar. Karısının ak saçlarına ,düşmüş dişlerine baktıkça artık kocadıklarını iyice fark etmiştir. Ve o gece karısından kötü haberi alır. Kazangap , kimsesizlerin kimsesizi , ölmüştü. Kızı da vardı oğlu da vardı ama hastalığında babası ile ilgilenmeyen evladın cenazesinde ne ili var diye düşündü Yedigey ama yine haber saldı hepsine. Cenaze sıradan bir cenaze değildi onun için savaştan döndükten sonra Kazangap tutmuştu onun elinden. Ya o olmasaydı ne yapardı Yedigey. İşte bu yüzden hiç bir zaman saygısını , sevgisini eksik etmedi ondan. Cenaze boyunca tüm yaşadıkları , tüm yaşanmışlıklar bir film şeridi gibi geçti gözünün önünden asra bedel bir gündü onun için. Savaş , kahrolasın ne melun bir şeysin sen anaları oğlundan , evlatları babasından ayıran savaş geldi gözlerinin önüne. Derken sürgün vakitleri., Sibirya günleri beliriverdi. Ne bedeller ödemişlerdi millet olarak ne acılar çekmişlerdi, ne kayıplar vermişlerdi ,zorbalıklar, sindirmeler, bir milletin dilini, inancını yok etme çabaları ve dahası.... Kısacası bir milletin kendi benliğini korumak için ne cefalar çektiklerine şahit olacaksınız...
Kitabı okurken sık sık gözleriniz yaşaracak ....
Keyifli okumlar dilerim ....
'' Bu yerlerde trenler doğudan batıya , batıdan doğuya gider gelir . gider gelirdi...''
''Bu yerlerde demiryolunun her iki yanında ıssız , engin , sarı , kumlu bozkırların özeği Sarı-Özek uzar giderdi...''
Yorumlar
Yorum Gönder