Bir insanın kendi ölüm sürecine şahit olması ve bunu kabullenmesi, bir yandan hayata tutunmaya çalışırken diğer yandan da adım adım o hazin sona yaklaşması ne kadar acıdır diye düşünüyorum.
İşte elinizde tuttuğunuz kitap tam da böyle bir kitap. Aya daha hayatının baharında sadece on dört yaşında hayata ve geleceğe dair bir sürü hayalleri var iken omurilik ve beyincik dejenerasyonu hastası olduğunu öğrenir ve hayatı elinden hızlı bir şekilde kayar gider. Ailesine, arkadaşlarına ve çok sevdiği okuluna ve bu güzel yaşama veda etmek zorunda kalacaktır. Ama Aya bir köşeye geçip ölümünü seyretmektense en sevdiği işi yaptı. Her gün tuttuğu günlüğüne yazmaya devam etti. Biz de Aya'nın hastalığının evrelerini, süreç boyunca yaşadığı zorlukları, yetersizlik hissinin ona verdiği yükü ,okulunu, arkadaşlarını hepsini bu tuttuğu günlük sayfalarının annesi ve doktorunun da katkısı ile kitap haline getirilmesi ile öğrenmiş oluyoruz. Evet her güne günlüğüne mütemadiyen bir şeyler yazar Aya ta ki bir süre sonra omuriliği işlevini yitirip kasları beyninin komutlarını dinlemeyene ve yatağa bağımlı olup hareket edemeyene ve parmakları işlevini yitirene kadar. Ne yazık ki Aya yirmi beş yaşında çok sevdiği bu hayata veda etmek zorunda kaldı. Aya-chan daha çok gençsin sen bu hastalığı ve ölümü hak etmedin.
Çok detaya girmek istemiyorum. Harika bir kitap , bir çırpıda okuyacaksınız. Göz yaşlarınızın istemsizce akacağından emin olabilirsiniz.
Kitabı okumadan önce yanınıza bolca mendil almanızı tavsiye ediyorum. Çünkü inanın çok lazım olacak.
''İnsanlara anlatacak güzel bir yaşamım olmadı, sürekli ağlayıp durdum. İmkanım varken keşke daha fazla şeyler yapsaymışım ,pişmanlıklarla dolu bir hayatım olduğu için utanıyorum.'' Aya
Yorumlar
Yorum Gönder